دوچرخه سواری معایبی نیز دارد اما این اشکالات در کنار مزایای بسیار آن قابل چشم پوشی است و این فواید متعدد مانند تمام فعالیت های ورزشی دیگر هستند. این نوشتار در وب سایت رسمی دوچرخه های ولوپرو آماده شده است با مطالعه این آموزش به معایب و فواید دوچرخه سواری پی خواهید برد.  در این مقاله درمورد نکات منفی احتمالی دوچرخه سواری صحبت خواهد کرد و در مقالات دیگر که در وبلاگ دوچرخه ولوپرو ما خواهیم دید که چقدر برای شما عالی است. پس رکاب بزنید!

اگر در دوچرخه سواری جدی هستید، می توانید مزایای سلامتی بسیاری را بدست آورید و اوقات خوبی را سپری کنید. چراکه این ورزش روشی عالی برای بیرون رفتن و لذت بردن از یک فعالیت کم برخورد در هوای تازه است.

مضرات دوچرخه سواری چیست – آیا واقعاً وجود دارد؟ تحقیقات نشان می دهد که دوچرخه سواری برای مدت طولانی در سالهای بسیار می تواند شریان ها و اعصابی که در سیستم های تولید مثل در مردان و زنان موثر هستند را تحت فشار قرار دهد. همچنین ممکن است در برخی از دوچرخه سواران به کمر درد و کاهش توده استخوانی دامن بزند. با این حال، این معایب در مقایسه با مزایای بی شماری دوچرخه سواری برای سلامتی دارای اهمیت زیادی نیستند. در حالی که حقیقتا این معایب وجود دارد، اما بیشتر آنها برای اکثر دوچرخه سواران تفریحی غیر معمول و برای دوچرخه سواران حرفه ای رخ می دهد.

 

معایب بسیار اندکی که در دوچرخه سواری وجود دارد

اگرچه درست است که تعداد قابل توجه مزایای دوچرخه سواری معایب آن را از بین می برد، اما مهم است که رویکرد متعادلی در این زمینه داشته باشید. بیایید نگاهی صادقانه بیندازیم که در حین دوچرخه سواری چه مشکلاتی ممکن است برای شما به وجود بیایید.

 

  • فشرده سازی عصب و سرخرگ
  • زمان
  • درد قسمت فوقانی پشت/ درد قسمت تحتانی پشت(کمردرد)
  • از دست دادن استخوان

 

فشرده سازی عصب و سرخرگ

دوباره اشاره می کنیم که این عارضه، عمدتا هشداری برای دوچرخه سواران حرفه ای است که در حال انجام تورهایی بلند مدت و دشوار هستند و زمان زیادی را برای دوچرخه سواری در طول سالهای طولانی صرف می کنند.

مطالعه ای در دانشگاه هاروارد به خوبی تشریح می کند که نشستن طولانی مدت روی یک زین سفت دوچرخه می تواند عصب و رگ های تغذیه کننده به اندام های تولید مثل را فشرده کند.

بعد از مدت زمان طولانی، برخی از دوچرخه سواران بی حسی و سایر اثرات منفی ناشی از این امر را تجربه می کنند. با این حال، هم برگشت پذیر و هم قابل اجتناب است.

 

زمان

تمرین دوچرخه سواری زمان بر است. فقط آماده شدن برای تمرین می تواند زمان زیادی ببرد. زمانی که لباس دوچرخه سواری خود را می پوشید و نوشیدنی بطری خود را تهیه می کنید، احتمالاً نیم ساعت سپری شده است و این حساب و کتاب شامل چک کردن وضعیت دوچرخه پیش از تمرین نمی شود. باید لاستیک ها، زنجیر و غیره را بررسی کنید و مطمئن شوید که در وضعیت عملیاتی خوبی قرار دارد. سپس به تمرین بپردازید. می توانید ۲۰ دقیقه یا دو ساعت رکاب بزنید؛ همه چیز به تناسب اندام شما بستگی دارد. البته مسئلۀ زمان در تمامی روزمرگی ها و ورزش های دیگر مطرح است و می توان آن را به درستی مدیریت کرد.

 

درد قسمت فوقانی پشت/ درد قسمت تحتانی پشت(کمردرد)

با توجه به اینکه بیشتر دوچرخه ها برای رکاب زدن روی دوچرخه قوز می کنند، این حالتِ مداوم و ماندن در آن موقعیت باعث ایجاد استرس در قسمت فوقانی و پایین ستون فقرات پشتی می شود. در نتیجه ممکن است گرفتگی یا درد ایجاد شود. حالت بدن در دوچرخه سواری که به فاصله زین از فرمان و ارتفاع زین بستگی دارد می تواند گردن شما را بیش از حد عقب ببرد در حالی که شانه ها رو به جلو گرد شده اند. همچنین حرکت تکراری بر روی دوچرخه و تلاش برای رکاب زدن و پیش رفتن نیز می تواند این حالت را تشدید کند.

اگر تمرین شما همراه با حمل کوله یا هر اضافه باری باشد این دردها ممکن است مزمن شوند، پس بهتر است حالت نشستن خود را بر روی دوچرخه اصلاح کنید و عضلات مربوطه را تمرین دهید.

 

از دست دادن استخوان

همانطور که قبلا ذکر شد، دوچرخه سواری یک تمرین کم برخورد است، این می تواند یک شمشیر دو لبه باشد و دوچرخه سواری می تواند برای استخوان ها مضر باشد؛ شاید به این دلیل که مانند رشته های دیگر تحمل وزن که باعث تشدید فعالیت استخوانی می شود در آن وجود ندارد. طبق گزارش نیویورک تایم، سی و دو مرد دوچرخه سوار رقابتی با همان گروه سنی که دوچرخه سواری نکرده اند مقایسه شده اند و اسکن استخوان دوچرخه سواران و غیر دوچرخه سواران گزارش شد. از دست دادن استخوان دوچرخه سواران بسیار بیشتر از گروه دیگر بود. در حقیقت، برخی از دوچرخه سواران که در دهۀ بیست خود بودند، در ستون فقرات دچار تحلیل استخوان شدند که در واقع پیش نیاز پوکی استخوان در سالمندی است.

به نظر می رسد این از دست دادن استخوان فقط مخصوص دوچرخه سواری حرفه ای است که در آن ملاحظات تغذیه ای و شدت تمرین با فعالیت روزمره و تفریحی دوچرخه سواری متفاوت است. از آنجا که سایر ورزش های استقامتی چنین چیزی را گزارش نکرده اند این تحقیقات نیاز به بررسی بیشتری دارد.

 

در نتیجه می توان گفت که تمامی فعالیت ها مزیت ها و معایب خود را دارند که قابل کنترل و مدیریت هستند. دوچرخه سواری ورزشی نسبتا ارزان و اجتماعی است که عملکرد عضلات و سیستم تنفسی و قلبی عروقی را بهبود می بخشد و استرس را کاهش می دهد. پس در دوچرخه سواری تردید نکنید.